Wergiliusz - (70-19 p.n.e.) - poeta rzymski, którego Mickiewicz nazywał "naszym przyjacielem Maro". Autor wzorowanych na Teokrycie sielanek (zwanych też eklogami), które wydał w tomie "Bukolik". Ukazał w nich wyidealizowane życie pasterzy, którzy, doglądając owiec, prowadzą miłosne rozmowy z ukochanym lub dyskutują o poezji. Tłem utworów jest jednocześnie baśniowy, umowny krajobraz Arkadii i italska ojczyzna.

Napisał również poemat o rolnictwie - "Georgiki", a dedykowany Mecenasowi, który prawdopodobnie podsunął poecie pomysł (w opisy zajęć wiejskich wplótł refleksje filozoficzne) oraz epos - "Eneida" (z tego utworu Polacy czerpali przekonanie, że Troja "na to upadła, aby Rzym zrodziła", że mściciel, wybawiciel narodu powstanie "z naszych kości").

Credo poetyckie Wergiliusza zapisane zostało na jego płycie nagrobnej: "Opiewałem pastwiska, wieś i wodzów".