Stanisław Herakliusz Lubomirski (1642-1702) marszałek wielki koronny, poeta i prozaik, znakomity mówca nazywany bywał "Salomonem polskim". Do jego dzieła politycznego "O bezskuteczności rad", w którym przeprowadził głęboką i pesymistyczną krytykę sejmowania polskiego, nawiązał polemicznie Stanisław Konarski. Był mecenasem najwybitniejszego architekta działającego w Polsce w drugiej połowie XVII wieku, Holendra Tylmana z Gameron, a w czasach Sobieskiego patronował grupie warszawskich magnatów, którzy zadbali o rozwój klasycystycznego nurtu baroku w architekturze, wzorowanego na sztuce francuskiej i holenderskiej. W swojej rezydencji w Ujazdowie zbudował teatr i na jego użytek pisywał komedie przypominające teatr Lopego de Vegi (skomplikowana intryga, brak jedności czasu, miejsca, akcji, tematy o charakterze rozrywkowym).